Strażniczki historii, licealne wybryki i ciemne chmury nad Rwandą

Scholastique Mukasonga, Maria Panna Nilu

Przełom lat 60. i 70. XX wieku. Dzieci-kwiaty odurzają się podejrzanymi substancjami i uprawiają wolną miłość, nieszczęśliwie zakochani nucą Killing me softly with his song, dorastający chłopcy wzdychają do plakatów Sophii Loren i Brigitte Bardot. Uczennice Liceum imienia Marii Panny Nilu w Rwandzie dekorują wezgłowia swoich łóżek nielegalnie pozyskanymi zdjęciami Beatlesów, blond aktorek i długowłosych przystojniaków. Ich radość nie trwa jednak długo, bo wkrótce do sypialni wkracza  matka przełożona i, nie kryjąc oburzenia, zrywa starannie wycięte fotografie, nakazując zastąpić je podobiznami papieża i świętymi obrazkami. CZYTAJ WIĘCEJ

Jestem w kropce (czyli dlaczego nigdy nie skończę żadnej książki Swietłany Aleksijewicz)

Swietłana Aleksijewicz, Wojna nie ma w sobie nic z kobiety

Wyobraźcie sobie taką sytuację: jest uroczy, letni wieczór i właśnie szykujecie się do wyjścia. Zamierzacie wybrać się do miłej knajpki, którą polecali wam znajomi, i przyjemnie spędzić czas. Gdy docieracie na miejsce, jesteście zachwyceni – wszystko okazuje się takie, jak oczekiwaliście. Podoba wam się atmosfera, nienachalna muzyka, uprzejma obsługa. CZYTAJ WIĘCEJ

Nowy kanon, czyli co każdy uczeń przeczytać powinien, żeby pokochać literaturę (lub przynajmniej jej nie znienawidzić)

Ustawa z dnia 15 grudnia 2016 roku (projekt): O niezabijaniu w młodych ludziach resztek zainteresowania literaturą

Art. 1. W związku z dramatycznym stanem czytelnictwa w Polsce Niespodziegadki, niezależne ministerstwo ds. kochania literatury, wprowadza plan nadzwyczajny, mający służyć ochronie zarówno dobrych książek, jak i młodych umysłów (które nie są śmietnikami, wbrew temu, co sądzą niektórzy dorośli). CZYTAJ WIĘCEJ

10 faktów o nas

Dotarły do nas wieści, że niektórzy chcieliby dowiedzieć się co nieco o Niespodziegadkach. Same nie miałybyśmy odwagi zaproponować Wam takiego wpisu, jednak Wasze życzenie jest dla nas rozkazem!  Zamiast nudnej biografii – 10 niespociekawostek dla dociekliwych: CZYTAJ WIĘCEJ

Kto tu kim rządzi, czyli język kontra językoznawcy

Jerzy Bralczyk, Andrzej Markowski, Jan Miodek, Trzy po 33

Pamiętam dokładnie moje pierwsze spotkanie z profesorem Miodkiem. Stojąc przed gabinetem, trzęsłam się ze strachu. Bo jak powiem coś źle, zaliczę językową wtopę, za którą będę się wstydzić przez następne 20 lat? Zamiast mianownika użyję dopełniacza albo wybiorę niewłaściwy przyimek? Wymsknie mi się jakieś „super” czy „ekstra”, nieprawidłowo coś zaakcentuję albo przesadzę z ilością wtrętów z francuskiego (ze mną jak z tym psem Pawłowa – kiedy trzeba przytaknąć, ja, romanistka, od razu mówię ça va)? W mojej głowie pisały się najczarniejsze scenariusze.

CZYTAJ WIĘCEJ